Algemene beschouwingen Gemeente Steenwijkerland

Algemene Beschouwingen VVD Steenwijkerland 2011.

 

Mevrouw de Voorzitter,

Vandaag kijken wij in algemene beschouwingen terug en vooruit. Terug op wat we gedaan en besloten hebben en vooruit op wat ons te doen staat. Het is  8 november 2011.

Na deze blik op afstand stellen wij vandaag de begroting 2012 en de meerjarenbegroting 2012 – 2015 vast.

De VVD fractie doet dat vanuit haar liberale beginselen; Vrijheid,  Verantwoordelijkheid en Sociale Rechtvaardigheid. De volgorde is willekeurig gekozen.

Voorzitter, in ons land wordt met regelmaat enigszins schamperend over de politiek en de overheid gesproken. Termen als “onbetrouwbaar” en “ze doen maar” doen het daarbij goed. Veel burgers zijn hun vertrouwen in de politiek kwijt geraakt of begrijpen niet meer wat er gebeurd en waar het eigenlijk over gaat.

Voorzitter nu ik dit schrijf congresseert het CDA en daarbij staat de persoon Mauro, een van oorsprong Angolese jongen van 18 jaar, centraal. Dat congres vindt plaats, nadat er in ons parlement van 150 volwassen volksvertegenwoordigers over die zelfde jongen al eerder deze week gedurende 10 uur is gesproken en gedebatteerd. Uiteraard vinden wij het belang van een individuele burger belangrijk en hebben wij begrip voor emoties van mensen. Maar waar blijft in situaties als deze de belangenafweging tussen Mauro en zaken die alle burgers en/ of het landsbelang treft. Hoe triest ook, kan ik mij voorstellen dat vele burgers besluiten om bij verkiezingen een protest stem uit te brengen.

Voorzitter, ook lijken de nederlandse banken hun balansen weer op orde te brengen door hogere rente tarieven te berekenen dan in buurlanden als Duitsland.  Vanuit de politiek worden hierover geen vragen gesteld.. De vrije concurrentie lijkt niet te werken onder de hypotheekverschaffers, getuige de marges die Nederlandse banken nemen op uitgeleend geld. Was een jaar of vier geleden de opslag nog ongeveer 1% boven euribor, de laatste paar jaar zien wij een opslag van ruim boven de 2%.  De politiek stelt geen vragen, maar ook de NMA blijft opvallend rustig over dit fenomeen. Komt de gedachte over mogelijke ongeoorloofde tariefsafspraken tussen banken onderling nu alleen op in mijn gedachten of spelen hier andere, grotere belangen een rol?

Voorzitter, is het vreemd dat vele burgers zich vervreemdt voelen van het Bestuur en de politiek?

Voorzitter kennen wij soortgelijke verschijnselen ook in Steenwijkerland?  Ik  ben geneigd te zeggen dat dit niet het geval is. Gaat alles dan goed. Dat is nu ook weer niet het geval, maar er gaat gelukkig wel erg veel goed.

Wat echter niet goed gaat in onze ogen is de ontwikkeling van de verhouding tussen burger en overheid. Dat geldt voor de overheid in het algemeen en in zekere zin ook in onze gemeente. Te vaak verwachten ook burgers in onze gemeente dat “ZE”, de overheid, de gemeente, “HET”  maar moet oplossen. Dit blijkt naar onze mening soms in stemgedrag binnen de Raad, wel “tegen zijn” maar geen alternatief bieden, maar ook in het wegblijven van burgers bij verkiezingen. Mijn partij is van mening dat dit in de toekomst anders kan en ook anders moet. Concreet, door mensen meer te wijzen op hun individuele kracht en verantwoordelijkheid en ze daarin ook te stimuleren. Maar ook deze gemeente, dit College en de Raad zal zich in onze ogen nadrukkelijker de vraag moeten stellen welke taken zij tot kerntaken bestempeld en welke zij aan het particulier initiatief wil overlaten.. Als  overheid, zowel als bestuurders als vertegenwoordigers van de burger, zullen wij uiteindelijk duidelijker moeten worden over hetgeen wij verwachten van de burger zelf en over hetgeen wij als overheid verantwoordelijk voor zijn of blijven. Geluk, het ultieme streven van ieder mens, is niet te organiseren door een overheid en niet te realiseren door geld. Internationaal onderzoek wijst dat uit.  De uitspraak van de Amerikaanse president Kennedy, begin 60-er jaren,  “Vraag niet wat je land voor jou kan doen, maar wat jij voor je land kunt doen, mag in de huidige tijd wat oubollig klinken, maar bergt m.b.t. de toekomst waarschijnlijk meer waarheid in zich dan wij ons nu beseffen.  Sturen op feiten en niet op basis van de populariteits-poll’s, visie op langere termijn i.p.v. leven bij de waan van de dag, dat is in ons aller belang de komende tijden.

Een voorbeeld: In onze visie had de gemeente in de zaak Blankenham de burger terzijde kunnen staan bij de ontwikkeling van een stuk bouwgrond i.p.v. zelf bouwgrond aan te schaffen. De gemeente had zich dan beperkt tot een faciliterende rol.

Een ander voorbeeld:  Veehouders in Noordwest Overijssel hebben dankzij regelgeving van de Rijksoverheid een serieus probleem. De (melk)quotering wordt afgeschaft en zij krijgen er een stikstof probleem voor terug.  Onze plaatselijke wethouder mag dat Rijksbeleid komen uitleggen. Maar het is niet uit te leggen. Want het stikstof probleem van Steenwijkerland wordt voor meer dan 90% bepaald door stikstof van buiten dit gebied, afkomstig van industrie en verbrandingsmotoren (lees auto’s).  Het is dus niet een gemeentelijk ofwel Steenwijkerlands probleem, maar t.g.v. onverstandige landelijke regelgeving moeten wij het wel plaatselijk oplossen.

Voorzitter mijn fractie roept het College op veehouders in onze gemeente ruimschoots te faciliteren in de ontwikkeling van hun bedrijven. Gewoon bouwen, desnoods maar zonder Natuurbeschermings-wet  of -vergunning, of milieuvergunning. In gevallen waar de Rijksoverheid algemeen beleid en regelgeving ontwikkelt die negatief uitpakken voor een plaatselijk belang mag en moet het plaatselijke Bestuur durven optreden in het belang van haar eigen burgerij en bedrijfsleven.

Er gaat gelukkig ook het nodige heel goed, Voorzitter. We hebben in een bestaande omgeving met veel gevoel voor de kwaliteit van de ruimte een geweldige verbetering van de sportaccommodaties gezien in de Gagels. Een prestatie van formaat.  Mijn fractie hoopt van ganser harte dat dit tot voorbeeld mag zijn voor de verdere ontwikkeling van het Steenwijkerdiep. Wij hopen dat de ondernemers op het Steenwijkerdiep ook zullen laten zien dat ze een gemeenschappelijk belang hebben. Dat heet naast een vlotte voortgang, kwaliteit.

Naast deze voorbeelden zijn er mooie ontwikkelingen te melden uit Vollenhove en Kuinre. 

Voorzitter, nu naar de actualiteit van de begroting voor 2012. Een begroting die sluitend is. Maar ook een begroting waarin een aantal vertrekpunten zitten die getuigen van een beoordeling van het financiële weer, waarin wij ons moeilijk kunnen vinden.

Mijn fractie, de VVD, is van mening dat u, ondanks de sluitende begroting, met deze begroting een groot risico neemt. Wij hebben u in eerdere bijeenkomsten over dit onderwerp laten weten, dat wij grote moeite hebben met de lastenverzwaring van 3,5 %.  Helaas moeten wij echter constateren dat de rekenmethode, die u hanteert dezelfde is als de afgelopen 10 jaren. De in de begroting voor 2012 opgenomen bezuinigingen, zeker de terechte forse bezuinigingen in het sociale domein, vanuit veel emoties vaak een kwetsbaar gegeven, daarmee complimenteren wij het College. Dit getuigt van lef om keuzes durven te maken ook als deze moeilijk zijn. Ook complimenteren wij u met het feit dat u de eigen organisatie durft te confronteren met een inflatiecorrectie van 2,5 % op de uitvoering zonder dat dit afbreuk doet aan de ambities.

Voorts zijn wij van mening dat een verhoging van de toeristenbelasting niet zinvol is. Mijn fractie vindt deze belasting ongewenst, dat is eerder gezegd, maar een meerderheid van deze Raad heeft een andere mening.

Voorzitter, de VVD blijft van mening dat alles rondom toeristenbelasting is gebaseerd op willekeur. Zowel v.w.b. de keuze van grondslag als v.w.b. de inning wordt uit de heup geschoten. Dat is slecht voor de geloofwaardigheid. Mijn fractie zal ook op dit punt een motie indienen waarin wij de Raad vragen de om verhoging terug te draaien en de inning of rechtvaardiger te maken.

Tot slot voorzitter gaat mijn fractie akkoord met de begroting; dat doen we met begrip voor de huidige situatie doch niet van harte. De noodzaak om de gemeentelijke financiën op orde te houden is begrijpelijk en terecht. Doch dat dat gepaard moet gaan met verhogingen van gemeentelijke lasten in een tijd dat iedere individuele burger er financieel op achteruit gaat is teleurstellend.